Superekslibris (łać. super = na, nad, ex libris = z książek) – znak własnościowy książki wytłoczony na zewnętrznej stronie przedniej okładki. Znane są też (choć rzadsze) oprawy z superekslibrisami zarówno na przedniej, jak i tylnej okładce, a nawet z ich miniaturowymi wersjami na grzbiecie.
Superekslibrisy, zwykle wykonane dekoracyjnie, oprócz roli znaku własnościowego, stanowiły centralny motyw zdobniczy oprawy. Przedstawiały najczęściej herb, monogram lub inny symbol właściciela.
Pierwsze znane superekslibrisy pochodzą z XV w., a szczyt ich popularności przypadł na stulecie następne. Z powszechnego użycia wyszły w wieku XVIII, kiedy upowszechniły się ekslibrisy, umieszczane na wewnętrznej stronie przedniej okładki.
Poniżej dwa przykłady superexlibrisów:
Superexlibris Hieronymusa von
Colloredo, arcybiskupa Salzburga
(2 połowa XVIII w.)
Superexlibris Ludwika XVI, króla Francji
(2 połowa XVIII w.)